Start en 1ste periode.

Blik op de start en 1ste periode van de voetbalselectie 

Auteur: Ger Husmann
Datum: 25-11-2021

Overzicht en belevenissen start en de eerste periode seizoen 21-22 met de voetbalselectie van  Zwaluwen ‘30

 

Na 1,5 jaar van Corona ellende en weinig voetbal hebben wij vanaf Juni 2021 een gedeeltelijk nieuwe technische staf geformeerd en onze selectie op orde gebracht. Een nieuwe hoofdtrainer, Richard Bulterman, met de nodige eigen spel- en trainerservaring, ook op dit niveau. John Paul v.d. Gracht als eerste assistent, keepertrainer Eelco Zeinstra cq Frans Scharroo en fysiotherapeut Nils Dekker hebben er nog een jaartje aan vastgeplakt. Nieuw zijn, Ashvin Ramdin, als tweede assistent en oud speler van ons eerste team en Manfred Brinkmann als nieuwe teammanager, nu Gerrit Wortel echt gestopt is, die de stap, samen met zijn zoon Yannick als speler van Hollandia, naar Zwaluwen gemaakt heeft. Als grensrechter is nog niemand aangesteld, dat zal om toerbeurten gedaan worden door verschillende mensen. Hugo Jansen komt dit doen als hij kan. Gelukkig is er tegenwoordig soms een scheidsrechtertrio en dan is een eigen grensrechter niet nodig, maar het heeft de voorkeur een vaste clubgrensrechter aan te stellen, ook ter ondersteuning voor de teammanager. Hugo Jansen heeft zich weer beschikbaar gesteld als begeleider van de scheidsrechter, Frans Scharroo of Jan den Hooglander is de wedstrijdomroeper en Frans is tevens beschikbaar als keepertrainer. Alleen zoeken wij nog 2 personen voor de kassa bij thuiswedstrijden. Het scorebord zal bijgehouden worden door Henny Marx en/of Leo v.d. Voort, Jan de Hooglander ontvangt de bestuursleden van de tegenstanders, zodat de organisatie om het eerste voetbalteam bijna voor 100% geregeld is.

 

De spelersgroep bestaat vanaf 15 juni uit 21 spelers. Daarna heeft zich nog één speler aangemeld, maar die komt uit het buitenland en wij weten niet wanneer de overschrijving daarvan geregeld is.

Al met al hebben toch zo’n 6 spelers besloten om elders te gaan voetballen, zodat het bestuur/de TS in de rondte hebben moeten kijken en praten om dit gat in de selectie op te vullen.  Op ons niveau, 1e klasse A, is dat niet een, twee, drie geregeld, maar het is al met al toch gelukt. Er zijn 5 nieuwe spelers bijgekomen waardoor de selectie weer compleet is. Welkom en succes jongens! Dit zijn over het algemeen jonge jongens die het in zich hebben om het niveau aan te kunnen en mogelijk zelfs boven het niveau uit te gaan steken. Maar dat zullen zij zelf moeten doen door te goed trainen, oefenen, verantwoording te nemen en wedstrijden te spelen. Voor de groep is het afwachten, want niet alle talenten breken altijd zo maar door.

Tevens is het met de lichamelijke gesteldheid van de selectie, na bijna 1,5 jaar niet tot weinig voetballen, maar afwachten. Op blessures heb je geen kijk en het is te hopen dat iedereen fit blijft en de groep gauw een geheel vormt.

 

Nu, na 4 maanden trainen, oefenen en inmiddels 12 officiële wedstrijden  verder, kunnen wij al voorzichtig een vaststelling maken. De groep doet goed haar best en traint met passie. De lichamelijke gesteldheid is helaas niet om naar huis te schrijven, wij hebben nogal wat blessures en pijntjes. Het team begon enthousiast en af en toe een beetje wild, maar dat is niet gek met veel jonge jongens die zich bewijzen willen. De oefenwedstrijden waren met wisselend succes, zowel qua uitslag als spel. De eerste bekerwedstrijd verliep goed tot zeer goed, de tweede was weer rommelig en de derde was weer van behoorlijk niveau. Al met al zijn wij knap een ronde verder, wat je een succesje kunt noemen.

 

Op 25 sept. de eerste officiële competitiewedstrijd! Dat was toch even een meetmomentje. Hoe startten wij, hoe spelen wij, hoe gaan wij om met druk en hoe als team? Al met al kun je concluderen, dat wij er nog lang niet zijn maar wel hebben aangetoond dat wij mee kunnen doen in de competitie. Het was een moeilijke wedstrijd die tot een goed en verdiend einde  is gebracht. Dus de 3 punten  bleven in Hoorn, binnengehaald door een overwinning op Argon uit Mijdrecht, dat in de voorafgaande seizoenen als een van de betere ploegen te boek stond. Voorwaar een mooi begin.

 

De tweede wedstrijd, tegen Monnickendam, was er weer een van het rommelige soort, waar wij met onze jonge ploeg nog weleens tegenaan zullen lopen. Monnickendam scoorde met een lullige goal en Zwaluwen ’30 was niet bij machte om de gelijkmaker op het bord te zetten. Helaas een verliespartij. 

 

De derde wedstrijd, nu weer in Hoorn en nog wel tegen de lastige ploeg Nootdorp, waar wij in voorgaande jaren nogal wat stevige potjes mee hebben uitgevochten. Ook nu zagen wij weer een strijdbaar Zwaluwen ’30 dat het kaas niet van haar brood liet eten. In het verloop van de wedstrijd was iedereen weer bij de les en wilde ook iedereen de wedstrijd tot een goed einde brengen. Na een gelijke stand drukte Zwaluwen ’30 door en met mooi uitgespeelde goals trokken zij de winst over de streep. Weer een stapje vooruit, zowel op de ranglijst alsmede het spel op het veld.

 

 

Maar er moet nog wel wat gebeuren, want doordeweeks was er een bekerronde tegen Beemster, een vierdeklasser, drie klassen lager dan wij,  en daar had je het weer, wild en ongecontroleerd spel. Wij wonnen wel, zijn een ronde verder, maar vraag niet hoe!

 

Aanstaande zaterdag uit naar koploper WV-HEDW uit Amsterdam, dan zullen wij weer kunnen meten hoe wij er voor staan. Laten wij hopen dat de ziekenboeg niet te vol loopt, want het zou lullig zijn puntverlies te lijden omdat wij er een aantal geblesseerd langs de lijn hebben zitten.  Wij staan nu op de vierde plaats en doen dus goed mee in het linker rijtje! Dat bleek dus blijmoedig denken te zijn geweest om met onze ploeg direct al met de besten mee te kunnen doen. Door de weinige wedstrijden in de laatste anderhalf jaar heb ik toch het idee dat er meer blessures zijn dan normaal. Ook wij ontkomen daar niet aan. Onze spits was al uitgevallen in de bekerwedstrijd doordeweeks, hij probeerde het tegen de koploper toch nog wel maar kwam al binnen 10 minuten van een koude kermis thuis. Laten wij hopen dat de blessure niet ernstiger is geworden. Onze buitenspelers  konden in het geheel niet starten en onze vaste rechtsback begon ook met pijntjes op de bank. Al met al geen goed vooruitzicht dat zich al snel openbaarde in een hoop ellende. Alles wat mis kon gaan ging mis, de tegenstander ging fel van leer en stond binnen een halfuur met 3-0 voor. Dat was niet echt nodig, maar fouten van ons, een scheidsrechter die slap floot en een rode kaart aan onze kant maakten van onze aspiraties een potje hutspot. 5-0 rust! Na rust ook tegenstander WV-HEDW een man minder, dus de 2e helft was een stuk rustiger en wij waren zelfs meer aan de bal. Maar meer aan de bal zijn wil niet zeggen dat je gevaarlijker bent, WV-HEDW wel, dus eindstand 7-0. Een afstraffing! Wijlen Johan Cruijff zei altijd, “Zolang wij de bal hebben, kunnen zij niet scoren! Een waarheid als een koe, maar er is geen ploeg in de wereld die 90 minuten lang de bal heeft! Dus Johan, het klinkt goed, maar de uitslag geeft vaak anders aan!  Maar het is je vergeven.

 

Wij, als Zwaluwen ’30,  zullen onze wonden moeten  likken om erover een week weer te staan, nu tegen, “van dik hout zaagt men planken”, BOL uit Broek op Langedijk.  In deze wedstrijd zal er harder, feller en met meer overredingskracht moeten worden opgetreden om op de plaats te komen in de competitie waarop wij ons willen presenteren.

Dus nog ’n weekje nadenken, oefenen en wonden likken. En toen was het 23 oktober, BOL was aanwezig,  wij konden onze borst natmaken. Wij hadden nog steeds 4 basisspelers langs de kant die niet mee konden doen en probeerden het nu met een fantasievoorhoede. Maar wat bleek, onze jongens pakten het voortvarend aan en kregen, zeker in de eerste helft kansen om minimaal 2x te scoren. Maar helaas, in de spits spelen is een specialiteit, bijna een vak en dat kunnen de meesten niet.

Wel op die plaats rondlopen/rennen, maar scoren is een ander verhaal. Rust 0-0. Na rust een vermoeid Zwaluwen ’30 dat veel energie in de eerste helft had gestopt. Bol kwam uit de schulp en presteerde het om 2x te scoren. Helaas, op een klein offensief na, op het eind van de wedstrijd, waren wij niet in staat verandering in de stand aan te brengen en was de derde verliespartij  in de competitie een feit.

 

Doordeweeks kregen  wij te horen dat wij in November, in de volgende Districtsbekerronde, uit tegen Swift Amsterdam zaterdag hadden geloot. Voorwaar een van de sterkste tegenstanders tegen wie wij hadden kunnen loten. Het geluk zit ons wat dit betreft niet mee. Helaas, maar zonder kansen zijn wij nooit, dus er tegenaan maar. Mogelijk is de ziekenboeg half november leeg.

 

Maar eerst nog even naar 2 uitwedstrijden,  allereerst tegen Velo en daarna tegen Die Haghe, allebei in de buurt van Den Haag.  Met ons gemankeerde team moeten wij minimaal proberen 3 punten uit deze 2 wedstrijden over te houden, want anders komen wij in het onderste gedeelte van de ranglijst en iedereen weet, op de onderste plaatsen is het niet goed toeven! Maar helaas, Velo uit Wateringen, een zeer grote club met weinig naar buiten uitgedragen pretenties die zij, zeker in de eerste helft, ook op het veld uitstraalden. Maar wij zijn/waren ook niet op ons best en dat was ook wel te zien aan het veldspel. Het deed bijna pijn aan de ogen. Helaas was Velo opgezweept in de tweede helft en gaven zij iets meer gas, zonder nu te kunnen spreken van oogverblindend voetbal. Dat gasgeven was voor ons helaas te veel. Keeper Dirk stopte nog een penalty, maar daarna was het over. Ondanks de fantastische kans voor ons, vlak na het begin van de tweede helft, waarbij onze voorhoede speler alleen en op snelheid, met bal aan de voet, op de keeper van Velo af kon gaan, na een prachtige steekpass vanuit middenveld. Maar ja,  zo zal je net zien, deze grote kans ging dus mis anders was het, ondanks ons mindere spel, toch een heel andere wedstrijd geworden. Daarna was het gauw gebeurd , nadat Dirk de penalty had gestopt was het snel 1-0 en 2-0 en was de wedstrijd gespeeld. Er werd bij ons nog wel wat omgezet en wij probeerden nog wel wat, maar na 3-0 was het geloof geheel uit het team. Dus op naar Die Haghe voor de broodnodige 3 punten.

 

 

 

 

De voorlaatste wedstrijd in de eerste periode, ditmaal tegen Die Haghe, uit, hoe kan het ook anders, Den Haag! Deze ploeg stond onderaan de ranglijst bij de onderste 5 ploegen waartoe wij ook bijna behoorden. Dus op onze tellen passen was het devies en proberen de 3 punten, ondanks het gehavende elftal,

mee naar Hoorn te nemen. Dat ging natuurlijk niet van een leien dakje, maar de ploeg richtte zich op, werkte hard en het zat ook even mee, voor de            rust 0-2! Heerlijk zo’n ruststand bij een uitwedstrijd in een moeilijke periode! Die Haghe vocht wat zij waard was, maakte ook nog de aansluiter 1-2, maar onze jongens trokken met een derde doelpunt de overwinning verdiend over de streep en zodoende klommen wij weer op de ranglijst naar de plekken waarop wij minimaal thuishoren.  Er komen nu 2 weken van rust aan voordat de laatste periode wedstrijd gespeeld gaar worden. Laten wij hopen dat de ploeg weer fit is en dat wij de eerstvolgende wedstrijd op voetbalkwaliteit winnen en niet te veel afhankelijk zijn van blessure gevallen.

 

De laatste periodewedstrijd van deze competitie staat voor de deur tegen Honselersdijk waar wij nog nooit tegen gespeeld hebben. 9 uit 7 is niet om over naar huis te schrijven voor een gerenommeerde 1e klasser als Zwaluwen ’30. Maar blessureleed verzacht de pijn een beetje. Weer een ploeg in de onderste gelederen, waarvan wij er de komende weken nog enkele krijgen. Wij beginnen redelijk, voetbaltechnisch zijn wij de bovenliggende partij, maar zoals

je weet gaat het voetbal in de eerste plaats om doelpunten maken, het is een wedstrijd met 2 grote doelen waar het balletje in moet! Maar dan heb ik het meteen over het moeilijkste in datzelfde voetbal. Doelpunten maken! Dat is weinig ploegen gegeven, makkelijk doelpunten maken. Ook wij kregen een drietal redelijke kansen die er toch niet in gingen. Tweede helft kwam de tegenstander wat meer uit hun schulp en kwam er bij ons een vorm van, wat nu? Door een ongelukkige situatie maakten wij zelf ook nog 0-1. Honselersdijk dus diep gelukkig, alhoewel het wel een beloning voor hun harde werk was op dat moment. Zwaluwen ’30 moest er dus tegenaan om mee te blijven doen in de competitie. Joost dus ingebracht, na een aantal weken langs de kant gestaan te hebben. Dat was een goede greep en leverde een goal op. Gelijkspelletje is niet optimaal maar in de situatie waarin wij nu zitten, het afpakken van 2 punten van een belager in de competitie. Zo moet je er nu maar tegenaan kijken. Wij kunnen beter, dat geloof heb ik zeker. Dat moet ook wel, want met 10 punten uit 8 wedstrijden krijg je het, in dit tempo doorgaand, wel lastig op het eind van de competitie. De aankomende wedstrijden tot de winterstop zullen ons de lucht moeten geven die wij nodig hebben. Succes mannen!