Auteur: Ger Husmann

Datum:  juni 2022

 

Overzicht en belevenissen in de 3e periode seizoen 21-22 met de voetbalselectie van  Zwaluwen ‘30

Op 16 april 2022 naar Voorschoten ’97. Deze ploeg speelt natuurlijk in Voorschoten (Zuid Holland). Een ploeg waar wij maar niet lekker tegen kunnen spelen, zeker niet als wij  in Voorschoten spelen!  Zij spelen vaak countervoetbal, zodat je denkt een overwicht te hebben en er  op het laatst toch uitgelopen  wordt.

Voorschoten ‘97 heeft de afgelopen wedstrijden aardig wat puntjes gehaald en heeft na de laatste wedstrijd zelfs de 2e periode binnengehaald! Voorwaar een knappe prestatie van een club die veelal in de middenmoot of onderste helft van de eerste klasse te vinden is. Deze periodewinst geeft de ploeg zelfvertrouwen en dat kon je aan het spel zien. Geen tierelantijnen, geen countervoetbal, rustig opbouwen en wachten op een kansje. Dat is het spel van een ploeg die weet wat ze kan. Wij begonnen met een 4-4-2 systeem. 2 snelle mensen voorwaarts, bal op middenveld proberen te veroveren, goed kijken en, bij redelijke vrijheid van onze voorwaartsen, de vrije man aanspelen.  En aansluiten voor een mogelijk terug ketsende bal. Dat leek aardig te lukken, wij kwamen een paar keer goed door en hadden wat kansjes. Maar met dit spelsysteem is het zaak om de eigen kansjes zelf af te maken en het achter dicht te houden. Met een blok van 2x 4 spelers zou dat tot de mogelijkheden moeten behoren. Helaas, dat lukte ons niet. Een verkeerde inschatting achter gaf de tegenstander ‘n kans om te scoren en waar wij de kansjes misten, scoorden zij wel! Daarna nog een verkeerde inschatting en voor rust stonden wij 2-0 achter. In de tussentijd was ook nog eens Yannick Brinkmann door zijn enkel gegaan en moesten wij het gedeeltelijk omgooien. Het zat ons niet mee. In de tweede helft van zelfde laken een pak, wij probeerden het wel, hadden een paar keer de scheidsrechter zwaar tegen, wat ook niet hielp en kregen ook nog 2 goals om de oren. Na de 4-1 probeerden wij het nog te forceren, maar na enkele pogingen was de pijp leeg en trokken wij onverrichte zaken huiswaarts.

Zonder wedstrijdpunten en het volledige besef dat de boel omgekeerd moet worden zodat de punten bij ons bijgeschreven worden!

De eerstvolgende wedstrijd is tegen Forum Sport, een gedegen ploeg waartegen wij weer gaan proberen om een ommekeer te bewerkstellen!

 

Op naar Forum Sport uit Voorburg. Staat niet al te ver voor ons in de punten, maar is een, zeker als Zwaluwen ’30 in Voorburg is,  moeilijk te bespelen tegenstander.
Ook Forum Sport is “wereldploeg” in de eerste klasse, maar wel weer een met heel gedegen spel en met een goede veldorganisatie. In onze situatie moeten wij echt een ploeg treffen die niet goed in zijn vel zit en waar wij toe kunnen slaan. Zeker onze snelle voorhoede moet wat zelfvertrouwen krijgen en dat zou zich met een goed resultaat kunnen aandienen. Dat “niet goed in het vel zitten” van de tegenstander zullen wij wel zelf moeten creëren, door ze onder druk te zetten op de juiste manier en op de momenten  dat het er toe doet en dan natuurlijk ook door af en toe goals te maken!  Dat wordt, bij geen resultaat,  elke week moeilijker, ook als wij niet tegen een “wereldploeg” spelen! In een redelijke wedstrijd van onze kant, zeker binnen de mogelijkheden die wij de laatste maanden hebben,  probeerden wij voor hun doel te komen, in het begin nogal voorzichtig om niet weer tegen een vroege tegengoal op te lopen. In de eerste helft een fantastisch diepe bal vanuit onze kant op onze voorwaartsen waardoor Jerven Devid alleen op het doel afkon, de keeper schermde het doel goed af, Jerven gaf de bal goed af maar jammerlijk ging deze hele grote kans niet in het doel! Dit soort situaties  breekt ons op, deze kansen moeten,  in de situatie waarin wij zitten, doelpunten zijn!  Dan pas kan je denken aan de punten die wij nog nodig hebben. Diep in de eerste helft een vrije schop tegen ons (op appelleren van de tegenstander!!), aan de rechterkant van het strafschopgebied. De bal werd met het rechterbeen mooi in de linkerhoek geschoten helaas kwam Luuk, die een prima wedstrijd speelde er niet aan. 1-0 achter en een behoorlijke tegenslag.

Tweede helft een voortvarend Zwaluwen ’30 met iets meer risico dan de eerste helft en ook dito meer kansen. En dat zal je net zien, het geluk dat wij ontberen, de bal wil er maar niet in! Met een beetje mazzel maken wij er na de rust drie. Wat het team ook deed en wat Luuk er nog uithield, het mocht niet lukken, zonder punten moesten wij weer naar huis. Zaterdag kopoploper WV-HEDW op bezoek. Dan de koploper maar verslaan……..

 

Jaja, 7-0 verliezen in Amsterdam van de koploper WV-HEDW is zeer frustrerend, zowel voor de supporters als de TS/spelers! Dat hebben wij in al die jaren tegen deze club nog niet meegemaakt. Was dat al een voorbode voor een slecht seizoen, het lijkt er wel op. Met  15 punten uit 20 wedstrijden kunnen wij niet trots met onze borst vooruitlopen. Dit hebben wij in de eerste klasse nog niet meegemaakt. Nu komt de koploper bij ons in Hoorn op bezoek en zij kunnen ook nog, bij voor hun gunstige uitslagen, kampioen op ons veld worden!! Dat mag toch niet! Onze mannen hadden het begrepen, dat mocht in deze wedstrijd niet gebeuren. En het gebeurde ook niet!

 

Onze boys lieten zien dat wij voor niemand bang hoeven zijn, zeker als wij spelen zoals thuis tegen WV-HEDW! Met veel druk, enthousiasme en ook nog goed voetbal, zetten wij druk en het had met een beetje geluk zomaar 3-0 in de rust kunnen staan. Als wij zo het hele seizoen gebald zouden hebben deden wij nu mee voor de topplaatsen. Maar dat was niet zo, wij speelden om lijfsbehoud. Een hele goede wedstrijd en winnen met 2-0 was een cadeau voor  onze spelers en wij als supporters genoten van het spel. De hoop leeft op en nu op, met de borst vooruit, naar AFC, onze mogelijke mede rode lantaarndrager. Bij winst nemen wij 5 punten afstand omdat zij verloren vandaag.

 

Van het prachtige nieuwe complex van AFC Amsterdam, dat de uitstraling heeft van een opleidingscentrum van de topclubs in Nederland, waren de jongens van ons danig onder de indruk. Anders kan ik niet aan het idee ontsnappen van de voetbalangst die ik in het eerste half uur zag tegen deze tegenstander. In hun achterhoede liep, opgeteld bij elkaar, zeker voor 150 jaar aan oud en ervaren voetbalgogme. Onze jongens hadden deze ”voetbalbejaarden”, als ware ze een team van Carl Lewis/ Usain Bolt, voorbij moet stuiven. Maar wat gebeurde er? Geïmponeerd door, ja, vertel mij eens, waardoor, bleven zij in het eerste half uur van de wedstrijd toekijken, op een meter of 15 afstand,  hoe de “oude” mannen de bal in de achterhoede van AFC naar elkaar toeschoven! Zonder ook maar enige druk van de Zwaluwen ’30 voorwaartsen of middenvelders!  Het middenveld bleef vlak voor de achterhoede hangen, sloot niet aan, zodat de spelers in de achterhoede bijkans in slaap vielen, want die hadden weinig te doen. Door deze volledige ontspanning, het leek eerder op een slapende achterhoede, maakte AFC binnen een half uur 3 goals!! Naderhand kan niemand bij benadering vertellen hoe die goals bij ons in het netje vielen. Zo lachwekkend was het. Maar het scorebord was niet lachwekkend, want daar stond binnen een half uur de stand, AFC 3 —  Zwaluwen ’30 0! Gelukkig werden wij vlak voor de rust wakken, ik weet nog niet waardoor,  en “jasten” wij er 2 bij AFC in. Rust 3-2 en Zwaluwen ’30 was nog/weer in leven. Ja, dat dacht je, maar de spelers dachten daar volledig anders over. Iedereen langs de kant dacht Zwaluwen ’30 gaat de boel rechtzetten en lopen vanaf nu de AFC-ers, zoals ze dat kunnen en daar de mogelijkheden voor hebben,  aan alle kanten voorbij. Niets van dat al, wij beginnen weer apathisch en voor wij het wisten stond het 5-2! De TS greep in met een aantal wissels, dat verbeterde iets en met meer druk van Zwaluwen ’30 in het laatste kwartier werd het wel 5-3, maar een nieuwe deceptie was al gaande. Weer onderop en de tijd begon wel heel erg te dingen.

 

Na 3 dagen stond Valken ’68 ons alweer op te wachten, nu in Hoorn op ons eigen veld. Ook deze tegenstander heeft ons in de eerste wedstrijd erg pijn gedaan, met een frustrerende nederlaag van 4-1 keerden wij in oktober huiswaarts met een kater die zwaarder aanvoelde als het leegdrinken van een fles whisky in een paar uur! Ook was dat tevens de laatste competitiewedstrijd voor de Lock down. Wij hadden heel wat om over na te denken. Valken ’68 stond toen bij de ondersten in de competitiestand en liet ons zien dat geestdrift en de absolute wil om een wedstrijd te winnen veel met een ploeg kunnen doen. Gelukkig wisten onze jongens deze wedstrijd zich nog te herinneren en met de schaamte op de kaken van het resultaat van afgelopen zaterdag pakten zij Valken ’68 aan zoals zij ook de komende wedstrijden zullen moeten gaan aanpakken. Valken ‘68 had geen enkele kans en werd over het veld gejaagd. 2-0 was nog een zwakke afspiegeling van de kracht die Zwalkuwen ’30 op deze dinsdagavond uitstraalde. Mooi toch?! Nu heeft iedereen kunnen zien wat er nodig is om dit seizoen te overleven. Mij benieuwen of dit zaterdag een vervolg krijgt. Met dit spel had het eind van de competitie er heel anders uitgezien. Nu op naar de ploeg die de eerste competitiewedstrijd  op ons eigen veld opende en die wij wonnen met 1-0. Zou het mogelijk zijn dat wij van een ploeg 2x in deze competitie kunnen winnen? Het zou fijn zijn en zeer rustgevend voor het verloop.

 

Halleluja!!! Ja,ja, het is gebeurd, 0-4 winst bij een uitwedstrijd!!! Wij zijn euforisch, zou het dan toch nog lukken?? Argon uit Mijdrecht dit seizoen 2x verslagen, een prestatie van jewelste want Argon is geen ploeg die dit zomaar laat gebeuren. Maar met slimheid, zeer goed spel, zeker in de eerste en laatste 20 minuten van de wedstrijd, overtuiging en strijd hebben de spelers  en TS dit bewerkstelligd! Voorwaar chapeau! Zoals gezegd, met goed combinatiespel over de grond, 2 snelle spitsen en spelovertuiging, had Argon niet veel te vertellen in de eerste 20 minuten. In die periode maakten wij de 0-1, maar helaas was het daarna over. Argon pakte het op en kwam gevaarlijk voor onze goal. Na de rust hetzelfde beeld, Argon viel aan en Zwaluwen kwam er af  en toe gevaarlijk uit. Twintig minuten voor het eind werden de wissels, volgens plan, er in gebracht en de wedstrijd kantelde direct. In het laatste kwartier vielen er 3 (!) doelpunten voor Zwaluwen ’30.  Argon had niets meer te vertellen en wij hadden er nog meer kunnen maken. Wat een feest, nu staan wij 3e van onderen. Nog 3 punten achter met nog 3 wedstrijden te spelen, nog 2 thuis!

  

Zaterdag komt ZOB op bezoek, nu 4e van onderen. Zaterdag moet duidelijk worden welke kant het dit seizoen op gaat. Ik durf het nauwelijks te zeggen, maar de afsluiting van het seizoen van Zwaluwen ’30 kan nog met een groot vuurwerk eindigen. Wij wachten in spanning af.

 

ZOB uit Zuid Oost Beemster, een ploeg die de laatste 6 wedstrijden ook de nodige punten pakte, zelfs de laatste 5 uitwedstrijden winnend afsloot,  staat nu zelfs 3 punten boven ons een veilige 10e plaats! Dus een ploeg in “The Winning Mood”, dus oppassen is het eerste devies. Maar het doel moet voor iedereen die ook maar iets met Zwaluwen ’30 te maken heeft, zeer duidelijk zijn, minimaal gelijk met ZOB komen! Nou, de zienswijze, “opportunistisch”, die veel in het voetbal opgang doet,  was vandaag ook van toepassing. Alleen voor ons aan de zeer negatieve kant. In de eerste helft een slappe wedstrijd, waarin wij maar niet druk konden zetten op de goal van ZOB, wij komen nauwelijks in hun strafschopgebied. Slap, zo zou je het van onze kant kunnen noemen. De tweede helft eigenlijk van “hetzelfde laken ’n pak”. Wij konden niet in ons goede spel van de laatste week komen. Met ZOB ging het steeds beter, 0-1! Nu moesten wij wel! Maar ja, als je niet in de wedstrijd zit hoe kom je er dan in? Meestal na een opstootje, of ‘n paar gevaarlijke acties voor het doel van de tegenstander kan het spel opeens “op de wagen” zijn. Een zo’n kans kregen wij wel, onze centrumspits miste jammerlijk en onze rappe buitenspeler ramde, vlakbij, de bal over het doel. Daarna nog een paar vrije trappen op een gunstige plek om in ene hun doel te raken, maar het mocht niet baten. De geest was, én bleef in de fles! Dat was het wel voor Zwaluwen ’30 vandaag. ZOB maakte  er nog één en het werd achter ‘n gatenkaas bij ons. Uit alle hoeken en gaten kwamen ZOB spelers, als vliegensvlugge  muizen die de kaas roken,  maar de Zwaluwenmannen waren niet in de buurt 0-5!!! Wát een verschil met de laatste 2 wedstrijden en de thuiswedstrijd tegen WV-HEDW! De mannen zullen de koppen bij elkaar moeten steken en de uitdaging aangaan om de Geest uit de fles te krijgen, dat moet te doen zijn. Degradatie hebben wij in eigen hand, laat het zo ver niet komen Zwaluwen ’30!

 

SV Nootdorp, uit het gelijknamige dorp, is ook een ploeg waar wij de nodige herinneringen aan hebben. Met name de clubgrensrechter! Deze man haalt moeiteloos elk jaar de beker binnen als beste, voor de gelijknamige vereniging

dan, verenigingsgrensrechter. Deze man is gegarandeerd goed voor minimaal 7 competitiepunten voor zijn club. Mij benieuwen of hij nog in functie is en weer vlagt!

 

Er zijn onder de Zwaluwen ’30 supporters die gillend wakker worden als er een grensrechter in hun dromen voorkomt. Dan gaat het om de Nootdorpgrensrechter, die een verwoesting bij de tegenstander achterlaat die nog vele tientallen jaren doordendert. Gelovigen gaan naar de kerk om daar een bevestiging te krijgen voor hun geloof en daar dan goed verder mee kunnen leven. Zwaluwen ’30 supporters gaan naar SV Nootdorp om te ontdekken dat de bewuste grensrechter met pensioen is om weer verder te kunnen kijken. En de hoop te hebben dat de wedstrijd gelijkwaardig wordt aangegaan!

 

SV Nootdorp wil graag 2e in de reguliere competitie worden om er zeker van te zijn dat ze de 1e periode kunnen overnemen van WV-HEDW dus een “makkie” zou het niet worden. Dat bleek ook wel, veel hoge ballen voor ons doel  en druk op onze achterhoede. Het is pijnlijk om te zien dat zo’n ploeg, die hoofdzakelijk krachtvoetbal speelt, tweede op de ranglijst staat. Toch kwamen wij voor de rust 3x alleen voor de keeper van SV Nootdorp!! Helaas zonder resultaat. Ook SV Nootdorp behaalde voor rust geen resultaat , dus 0-0 zou de ruststand zijn.

Maar onze jongens bleven hun stinkende best doen en zowaar in een scrimmage voor het doel kreeg Floris de bal onder controle en knalde hij zowaar de 0-1 binnen!! Halleluja, zou het toch een mooie dag worden, na die ellende tegen ZOB? Helaas, de 1-1 volgende snel in de tweede helft. Daarna kwamen wij er weer 3x goed uit en kregen werkelijk zeer doelrijpe kansen, maar het mocht/mag niet lukken. SV Nootdorp scoorde 2-1 en langzaam liep de lucht uit ons team. De wissels gaven niet het effect wat de bedoeling was en met een 4-1 nederlaag togen wij huiswaarts, met het idee dat er meer ingezeten heeft voor Zwaluwen ’30. Het wordt spannend, AFC verspeelde in de eindtijd een voorsprong van 0-2 naar 2-2 en Die Haghe verloor zijn wedstrijd en kreeg 2 rode kaarten te verwerken. Al met al kunnen wij de nacompetitie niet ontwijken. Wij zullen de thuiswedstrijd moet winnen van de laatste competitie tegenstander VELO om in ieder geval het lot in eigen handen te houden. De spanning stijgt ten top, Velo kan nog periodekampioen worden als zij winnen van ons en SV Honselersdijk speelt gelijk of verliest. Geen prettig scenario voor Zwaluwen ’30, maar aan doemdenken doen wij vooralsnog niet en wij gaan dus uit van winst aankomende zaterdag!

  

 Goed getraind, goede sfeer, lunch voor de wedstrijd, “kom op jongens, wij gaan er voor!”. Mooie zinsnede, zo vlak voor de wedstrijd. Maar ik heb tijdens dit soort wedstrijden (zie Kloetinge, Alexandria, SV Dronten) al heel wat ellende

op dit veld met het eerste voetbalteam van Zwaluwen ’30 meegemaakt! Toch is het glas half vol als de wedstrijd begint. Onze hoop is positief. Wij hebben het tot slot in eigen hand.  Tegenstander Velo kan nog periodekampioen worden, maar is een middenmoter en met karakter en voetbal, zoals Zwaluwen ’30 kan voetballen, moet dit lukken.

Dat lukken zat er dan ook voor een groot deel van de eerste helft in. Drie verschrikkelijke grote kansen, bijna voor open doel zou ik zeggen, gingen er niet in. Vooral de open kans, vlak voor rust, was desastreus. Heel Zwaluwen ’30 stond op de achterste poten toen deze kans gemist werd, iedereen keek wezenlijk in  de rondte. Welke vereniging kon deze pech nog aan??? VELO dacht er anders over en liep, ogenschijnlijk zonder weerstand, ons strafschopgebied in en knalde de 0-1 binnen. Nog meer ellende! Wij waren van slag, maar het moest alsnog kunnen lukken. Na de rust weer een paar prachtige 100% kansen en Zwaluwen ’30 druk op de goal van VELO. En, u begrijpt het wel, druk op de goal van de tegenstander betekend minder aandacht voor onze verdedigende taken. Een werkelijke prachtige counter sloeg onze hoop in duigen en betekende 0-2! Onze jongens deden nog wel hun best maar het pleit was beslecht. Hopen dat onze concurrenten het ook slecht hadden gedaan was tegen beter weten in. Zwaluwen ’30, de wijkclub, heeft het heel veel jaren goed tot heel goed gedaan, daar kunnen wij zeer trots op zijn, maar nu valt het doek. Als het weer opgetrokken wordt zullen wij moeten laten zien dat wat wij in ruim negentig jaar hebben gepresteerd niet uit het niets is gekomen.

Wij moeten onze rug rechtten en gaan strijden dat het voetbal en, nog belangrijker, het benutten van kansen prioriteit nummer één wordt bij de voetbalclub, zodat wij na een wedstrijd de “derde ronde” met plezier en genoegen kunnen aangaan. Kom op Zwaluwen ’30, op naar betere voetbaltijden!